❝...gibi❞

yalnızlığımın derinliklerine iniyorum bazı bazı 

karanlık yerlerime bir kaç mum dikiyorum

başlıyorum hayatımı okumaya ...

en başından defalarca.

ellerimin nasır tutmuş yerlerini kesiyorum jiletle

yenilenmeyi bekliyorum sonsuz sabırla

başlıyorum tekrar elini tutmaya ...

ilk gün ki gibi.

gök yüzümün yağmurlu yerlerine gönül bezimi basıyorum 

güneşi ellerimle koyuyorum baş köşemize

başlıyorum martılara fısıldamaya ...

bulutlarda ilk kez süzülür gibi.

şarkıları tekrar yazıyorum yeni notalarına yerleştiriyorum itina ile 

kelimelerle oynuyorum istediğim gibi 

bizi bize anlatıyorum ...

ilk kez dinlermiş gibi.

Evgeny Grinko - Valse

sigarasına ve sigarasının külüne aldırmadan dinleyin ne de güzel ne de hüzünlü ...

❝ bu ay ❞

bu ay ne 30 çekiyor ne de 31.
sensizlik kokuyor buram buram
sensizlik çekiyor...
pazartesi sendromu daha acılı,
cumanın tadına da varılmıyor sanki
hele pazar kahvaltısı...
günlerce masaya anlamsızca gelen giden reçel tabağı gibi.

❝ sana yoruldum ❞

Artık yoruldum belki,
Hayalleri tek başıma kurmaktan, iki kişiyken tek kalmaktan

İmalarla yalnız başıma savaşıp, yalnız başıma yenilmekten

Raflarda kitaplar bakarken bana acıyarak 

Üstelik hepsini de okumuşken 

Sana cahil olmaktan yoruldum belki de...

Sensiz zamana alışamamaktan...

❝oyunun sonu ❞

oyunun sonu geldi
yolun sonu çıkmaz sokak
sevgilim hayata çıkma vakti
böyle yapma olunmaz korkak
alışacaksın, büyüyeceksin, ayrılacaksın ve öleceksin
aydınlık yarınlar bizimle
bizsiz dünler ellerimizde
sorma sorular bıçak
aşıklar kaçak göçek
dünde kaldı gelecek
böyle yarım bitecek...

alışacaksın, büyüyeceksin, ayrılacaksın ve öleceksin...

❝kolay mı ?❞

sabır bırakmayan aşklardan, bitmek bilmeyen acılardan

dönmek bilmeyenlerden, acımasızca sövenlerden 

şarkıları tüketenlerden, küfrün binini fütursuzca söyletenlerden

yazmakla sönmeyen ateşlerden, gönlün kederini hapis ettirenlerden 

ne kadar uzak dursak o kadar iyi...

elleri soğuğa alıştıranlardan, sıcak iki bakıştan kaçanlardan

gözyaşını kurutanlardan, ömrün azalmasına sebep olanlardan,

sevdayı çöpte arayanlardan, ve sevdayı çöpe atanlardan,

kirli duyguları arındırmayanlardan, her gece rüyalardan çıkmayanlardan

gönül uzak durmayı başarabilir mi ki ? 

❝Her insan yalnız kalmalı bence aslında !❞

Aklımı götürmek istiyorum gezmelere çoğu zaman... Alamadığı şeyleri de çantama koyup sırtıma yük yaparak. Kaybolan zamanlar kamburum belki, bilerek isteyerek vazgeçtiklerimde olabilir. Ellerimde yalnızca notalar var bir şeyler için yazılmış, birileri için, hisler için, bizim için...
Yolları kucaklayarak insem ya unutulmuş yahut hiç keşfedilmemiş sahil kasabasına, kalbimdekileri de bıraksam asfalta, geri dönmek zorunda olsam fakat her şeyi göze alarak dönmesem.
Cesur olsam bu seferlik...
Bu dönemlik... Biriler anlasa beni.
Baş başa olsam dostlarımla. Kol kola dolaşsam yalnızlığımla...
Ah bıraksalar beni -gidemezsin! demeden gidemezsin diyenler.
Susmasalar ya onlarda benim içim gibi. Gözlerle konuşmayı her kim icat ettiyse artık.
Hangi büyük, hangi baba, hangi anne, hangi sevgili ya da.
Her insan yalnız kalmalı bence aslında !

❝ tek kendimiz ❞

neler oldu anlat hadi, sözcüklerini gönder 

neler bitti ağla hadi, söz yaşlarını akıt 

neler gidecek yüreğinden paylaş hadi, duygularını dök

neler gelecek hayal et hadi, düşlerini kaldır düştüğü yerlerden...

belki gelir beklediğin, 

belki gider istemediğin

belki verir Tanrı dilemediğini

belki alır Tanrı sevdiğini

bilemeyiz doğruların yamuk hallerini

çözemeyiz en kolay problemleri

anlayamayız duyduklarımızı, gördüklerimizi

yazamayız her zaman söylenenleri

söyleyemeyiz asla söylenmemişleri

gidemeyiz geldiğimiz yere

kalamayız uzunca süre

tek bir bilet var elimizde 

tek bir yürek 

tek bir yaşam

tek kendimiz...

Hayallerimin ölçüsü

Dört parmağımı avucuma yatırıp, baş parmağımı üstüne kitliyorum
Kalbimin ölçüsü...
Göz kapaklarımı birbirine kitliyorum
O hayallerimin ölçüsü...
Ikisinde de senin olmama ihtimalin
O sabrımın ölçüsü...
Ikisinde de senin olma ihtimalin
O da kaderimin örgüsü...

❝sonbahar❞

içim nasıl kavruluyor bilemezsin
ateşin içine düşmüşüm gibi
ateşler içime düşmüş gibi...
böyle sınanmak yoktu aklımda
kaderimde de olmasaydı aslında
sonlar yeni başlangıçtı hani
yaprak dökümü gözlerimin rengini de götürdü
şimdi her saat, her gün, her mevsim bana sonbahar...

❝of❞

bir of çekmek lazım !
...ki tüm dağlar yıkılsın
yalanların başına taşlar yağsın.

❝beklemez bizi zaman ❞

gökyüzümü pembeye boya
giderken dokun manzarama
maviliklere kısa bir mola
yorgunluğu silip atalım hatta

güneş çıksın battığı yerden
dünya dönsün kaldığı yerden
rengini bul dengeni koru
böyle yazmayalım sonumuzu

gittin bari dönmeyi dene
sövdün bari bir özür dile
anılar var kaçıp gitse de
silmez asla zaman

sildin bari yeniden yazsana
söndün bari bir daha yansana
değmez mi tekrar tutuşmaya
beklemez bizi zaman

❝dene ❞

her gece yeni pijamalarımı giydim, yeni çarşaflar serdim belki sabaha gelirsin diye
uykularımı bebeklere verdim, geldiğinde sana sarılayım diye
özledim diye yazamadım fakat şarkıları uçurdum ipsiz, göklere
çok konuştum, çok düşündüm seni kulakların çınlasın, yüreğin sızlasın diye...
kırık sandalyemi atmadım, geldiğinde  kalbimle birlikte tamir edersin diye
ağlamadım hiç; ama çok yalan söyledim...
ellerimi cebime sokmadım ısınmasın da  ellerini unutmasınlar diye
sabah kahvaltım yok hala yalnızlığa alışmaya bile alışamadım.
gelme ama dene be !

❝bir paragraf ❞

bazı şeyleri kaybettikten sonra bir şeyleri kazanmanın anlamı hiç olmadı hayatımda
sözleri kusup, kırıldıktan sonra özür ile tamir olan bir kalp görmedim hiç
sözler olmasa da can alıcı, can yakıcı, deprem gibi yıkıcı tavırlar görmek en acısı
yüz yüze konuşup çözülmeyen, arap saçına dönmüş çok konu var bitik.
arkanı dönüp gitmek en temizi, yapılanabileceklerin en iyisi !
unutmak, unutmaya çalışmak daha az can yakar !
son olarak ta insanoğlu bu her şeye alışır !

❝sözleri bağlı kız❞

aradığım yeni kelimeler değil yalnızca eski tatlar
dostta, muhabbette, sokakta, gecede,
biraz da yazılanlarda...
alışılmışın dışında yaşamak değil aradığım
eski bir kanepe, belki bacağı kırık bir sandalye,
sıcak bir gülümseme, samimiyet...
ışıl ışıl odalar aradığım değil
mum aydınlığı yeter düşünceler düşmedikçe yerlere
deniz değil, göl değil, dere değil aradığım
bir tutam mavilik, belki de birkaç sevinç gözyaşı...
düşman değil, kindar değil görmek istediğim
bir bebek kokusunda, bir yağmur sonrası topraktır sevdiğim.

❝temizlemez gözyaşları ❞

ne kadar çabuk yoruluyoruz...
yalanlar ne kadar da kanatıyor yaraları
içiyor kanımızı adeta.
maviye hasret
yeşile haset içindeyiz...
batarken güneş dünyanın yüzü kızarıyor
bizi aydınlıktan mahrum ettiği için utanıyor belli ki
peki ya bizler ?
ademoğlu ?
insan ?
yapabildiğimiz kadar kötülük kar yanımıza zannediyor
çalabildiğimiz kadar yaşarız,
kırabildiğimiz kadar sahip olur,
durumların içinden çıkamadığımız kadar ölürüz zannediyoruz.

temizlemez gözyaşları her zaman ,
arıtmaz sevgiyi ,
tüketmez çirkinlikleri,
aksine sevindirir kötü hücreleri...
kaybolmasa güzellikler aslında
yalanlar yansa her günün sonunda
sözler uçmasa akıllara yapışsa
utanmayı unutmasa insanlar...

❝hem kuruyum hem de yaş❞

yazmadıklarım ne ki yandıklarımın yanında
hem kuruyum, hem de yaş...
gereksiz üzülmüşüm aslında.

❝imza❞

öğrenmeden, sormadan, çekip gidip, sonradan
nedamet içinde kıvranırken,
bilmeden, anlamadan, dönüp bile bakmadan,
yakınlar uzak oldu birdenbire...

zaten küçücük bir aşk vapurunda
tek kişilik bir bilet avucumda
kül gibi enkazım ardımda

bazen kısacık bir an karşımda
mutluluk sıçrayarak uyandığım bir rüya
gözyaşlarım imza bu aşkın altında...

❝değil mi ? ❞

hayatı öğrenmek, sevmeyi değilde sövmeyi öğrenmek gibi değil mi ? her kazıkta bir küfür, her küfürde bir yenilenme ( :
birine güvenmek öss den sonra en büyük sınav değil mi ? hayata yön veren dolambaçlar, hayat son veren aşklar.
yaşamak aslında her gün ölmek değil mi ? her gece uyumak başka bir dünya da aslında ayrıldıklarınla birkaç dakika geçirmek, ellerinden bir tomar paranın kayıp gitmesi, sevdiğinle birlikte olmak, ölmüş yakınlarından biriyle konuşmak, uçaklar da uçmak, denizlerin üstünde koşmak, ve bir dandik saatin çalmasıyla uyanmak işte...
ağlamak; her gözyaşı damlasıyla büyümek ya da kalbin nasır tutması değil mi aslında ? yanaklardan süzülen yaşlar bünye de cm olarak yer alır, ama santimlerce yara ama metrelerce sağlamlık.
büyümek her gün biraz daha küçülmek değil mi aslında ? her yaşın bir güzelliği var boş verin...
şarkılar söylemek 7 notayı eskitmek değil mi aslında ? serdar ortaç ? iki nota bi besteyim...
yazmak yazmak yazmak ?
hem küfretmek, hem sınav, hem yaşayıp hem ölmek, nasırları daha da sağlamlaştırmak, yazdığın şiirlere ağlamak bazen, yeniler yazdıkça büyümek ve büyüdükçe küçülmek, şarkı dinlemektir.

❝hiç vazgeçmedim seni sevmekten ❞

hiç vazgeçmedim seni sevmekten ve senden nefret etmekten
hiç bakmadım geriye, insan arkasına bakarak yürüyemezdi çünkü
soğumadım asla,
sorularımı yanıtla.
gelecektin madem neden dünüm oldun ?
gülecektin madem neden hüzne dönüştün... ?
ucuz otel odalarında kimlerle düşlerini bozdun ?
aşk diye sarıldığın kadınlardan kaç saat sonra kaçabildin ?
ya da komodinlerin üstlerine para bırakırken şerefini de oralarda mı unuttun...

❝öyle ki ❞

en güzel günüm şu karanlık gecem
en tatlı hecem, dünyadaki garip bilmecem
cevaplar çok,
sorular yok,
sorular az,
cevaplar tok.
ellerim açık hep göğe
bazen çıktığım göğün en yükseği
bazen kaçtığım yerin en dibi.
üstüme gazete örtseler ya da duvarları serpseler
sesim çıkmaz, soluğum almaz, ben onu alsam bile
öyle bıkmış hayat benden,
öyle sıkmışım onu kırık kalp hikayelerimle
öyle susmuşum ona en konuşmam gereken yerlerde
öyle gitmişim ki bazen en ihtiyacı olan saatlerde...
şimdi intikam vakti
şimdi ben celladını bekleyen suçlu gibi...

❝sustuklarım❞

ah şu sustuklarım var ya,
içimde yaralar açan hani,
gözümden kanlar akıtan hani...
hep beni korkutan,
gecelerimi daha da karartan,
sessizliğe kilitleyen,
gürültülerin ortasına atan,
yalnızlığın yalınlığında beni kaybeden...
atlasam belki bir yerden onlarda patlar gider zihnimden
kessem bileklerimi akan kanla gider belki ellerimden
yutsam bir kutu ilaç kopar gider belki dilimden
dualar etsem daha da unutur muyum acaba her şeyi en derinden.

❝düşler pembeleşsin❞

bir tutam gülmek, bir avuç sevgi, ,bir çimdik melodi
karışımı tutturan bir de sevgili ...
malzemeler tamamsa ,
başlayın artık...
yakın hayallerin altını
düşler pembeleşinceye kadar sevişin.

❝sıfırdan rüyalar ❞

tek bir yaşanmamış gün
sıfırdan rüyalar ihtiyacım olan
yok bir sevilmemiş duygum
rahatsız ruhum şu dünyada kalan
ellerim görse de çalmayı
duysa da kulaklarım
sessiz çığlıklarını
gözlerim hissetse okumayı
alın yazılarımızı
ah bir bilse...

❝yaşamak işte ❞

sorarlar hep nasıl çıkar senden şu şiirler, şarkılar diye, bilmem çıkar işte...
bazen çok aşktan, bazen yok aştan,bazende kulaktan dolma; arkadaştan...
kıymet vermek duygulara, engel olmadan... büyümek, büyütmek.
hiç nokta koymamak, virgüle bağımlı kalmak.
soğuk ellerle fakat sıcacık hislerle yazmak
bitmemecesine...
dolu dolu gözlerle bakmak, sevgiliye
seneler sonra bile aynı kalmak, yetenekliyse
tıkanıp kalsan da çözüm bulmak sorunlara,
sormak; her dakika sensiz ne yaşadığını
öğrenmek baştan tırnağa...
bıktırmak belki ama aratmak ekmek gibi, su gibi...
yaşamak işte, gelmişi geçmişi düşünmeden...

❝Özdemir Asaf❞

yüzyıllardır yazmıyor mu şairler, şair olmayanlar, yazarlar, yazar olmayanlar
yaşayanlar yazmıyorlar mı aşkı ?
arayanlar mıdır yoksa yazanlar ?
karalayanlarda olabilir
korkup içini kağıtlara döken.
soğuk ellerle yazılmış milyonlarca mektup
bi o kadar da şiir, demeç...
yazık değil mi ?
"ayrı yataklarda kimbilir kaç kişi birbirine sarılarak uyuyordur."
Özdemir Asaf ın da dediği gibi ...

❝intihar süsü❞

bomboş bir beyin, bomboş bakan gözler, tertemiz de bir sayfa
aklım süslü intihar süsleriyle
kalbim küsülü hiç olmamış sevgiliyle...
parçalandım hem de kaç kere lime lime
üstüme bir gazete örten bile olmadı.
üşüdüm yıllarca, yüreğimi yalnızlıkta üşütmüş olmalıyım
keçileri kaçırdığım gibi, sözcükleri de göçertmiş olmalıyım
yazık değil, acınası bir durum yok
kendimi uçurum kenarından kurtarmış olmalıyım...

❝titriyor kalbim❞

bıçak yaraları destekliyor yastık ıslaklıklarını

karaladığım birkaç hayat yapıştırıyor tüm tokatları

sesler kayboluyor, sözler etkisizleşiyor

okumak acı veriyor şiirleri.

üşeniyor gibiyim yaşamaya

üşüyor gibiyim gerçeklerin karşısında

titriyor gözlerim, ellerim, heryerim

kalbim...

❝bırakma yarına❞

boşver sen beni alabildiğin kadar yol kâr yanına 

sözcükler sözlüklerden kaçarcasına koşsun kollarına 

anlam katsın hayatına, hayatının anlamına. 

gül gülebildiğin kadar dişlerinin borcu kalmasın gün ışığına 

kahkahalarını "ah" larından arındırarak at en havalısından

ağla bazen de yüreğini temizle, 

asla utanma !

sev, sarıl, öp, bağrına bas

bir tane bile duygun kalmasın yarına...

❝yükte hafif paha da ağır ❞

yangınlarla dolu muhteşem bir gece , ateşler içinde kavrulurken tüm cümleler

fiilime bir kova su atmışsın  gibi geldi sesin.

ben mi ? sensizim

sen mi ? bensiz.

kalabalıklarda en sağır

aydınlıklarda en körüz.

bu işte tüm tanımı ayrılıkların.

seni gördüğümde

ayaklarım geri geri giderken, aklım zincirden çözülmüş deli gibi sana koşarken

dilim varya dilim, kopasıca hani,

seni sevmiyorum diyen,

işte o anda kesip bir köpeğin önüne atasım geldi

kanlar içinde kıvrılasım,

dizlerin önünde yükte hafif paha da ağır aşkımı gösteresim geldi.