❝Sanma❞

Gitmeyi zafer saydın, 

Gömmeyi zamana anıları 

Bitmeyi ölüm gibi..

Yeşermeyen çiçekleri bir bir kopardın attın

Uzun yollar bana gelmez

Bir cesaret gidersem

Bir şansa ihtiyacım yok, 

Böyle bir sana muhtaç değilim

Sanma zor, Sanma kor, 

Alev alev yansa, üşür yüreğim.

Uzun yollar sana gelmez

Bir cesaret gidersen 

Bir şansa ihtiyacın var 

Hayatın ahından kurtulman için

Sanma zor, sanma kor

İçin gülsen ağlar yüreğin.

❝kalsın❞

Benim çabaladığımın minik bir kısmı kadar benim için çabalamayan kim varsa, elimi çektim üstlerinden; çekince yuvarlandılar ve suç bana kaldı. Kalsın her halükarda bana kalacaktı...

Yalnız bıraktık zannediyorlar, Yalnızlığı kötü bir şey zannediyorlar.. Kendinle kalmanın, kendi biriktirdiklerinle kendini doldurmanın güzelliğini bilmiyorlar. Susmanın kalitesinden haberleri yok. Söz gümüş evet sükut yakut.

Hayatın karmaşıklığında, sıkıcılığında, hep monotonluğunda, herkes gibi olmak, herkese karışmak ne kadar yıpratıcı. Yorucu... 

Uyurken bile yoruluyor artık insan, bitkin uyanıyor. 

Herkes yol alsın... Yoluna varsın.

❝sen yine git❞

Gittiğin anılardan atlıyorum bu gece

Ihlamur kokusunda hayat bulduğum sabahları yıkıyorum

Gözüme giren ışığını söndürüp karanlığa boyuyorum...

Sen yine git.

Yazdığın şarkıların sesini makasla kesiyorum

Sözler verilmişti altın değerinde

Acımadan bozdurup köpeklere veriyorum

Çünkü öyle severdin.

Sen yine git.

Kalemlere sardığım tütünlerle yazıp 

Kelimelerle oynuyorum evcilik oyununu

Tatlılar yapıp, yazın balkonda akşam serinliğinde çaylar demliyorum

Sen yine git.

Anlatacak bir şeylerim hep olacak 
Dinlemek zorunda kalmayacaksın

Sen yine git.

Sonumuz hayır değil,

Sen yine git.

İçtiğim suyun damlasında boğulurum
Sen yine git.

Gerçekler aklında durur ama durmaz saklında 

Sen yine git.