elim her değdiğinde anılara,o günlere özlem duymak acı veriyor.
güzel hatırlamak her şeyi, kalp tarafından tek istenen.
ama hayat kim bilir onların kapalı bulunduğu kutulara
neler katıyor...
nasıl sararır fotoğraflar?
nasıl nemlenir mektuplar?
hepsi ağlar,hepsi yaşlanır...
zamanında nasıl doğmuşlarsa
zamanı dolunca da bizim gibi yolun yükünü sırtlanırlar...
caaykö/

Her gece yazsam ne olur ki, yeter mi hayatı acıtmaya ya da değer mi...
beni yıpratır yazdıklarım hiç acımadan.her kelime benden hesap sorar.

çürük düşümdün sen, ağrılarımı artıran
sol yanımı daha da acıtan...
ellerimden kayıp giden yalnızca zaman zannederdim.
meğer ne çok şeymiş kaybettiklerim
en başında da kendim...

her gün yağsa yağmur yine de temizlenmez içim senden
okusam, yazsam, söylesem, çalsam..
kulaklar görmez beni
gözler duymaz ki...

her ritminde kalbim yeniden ölürken
nasıl derim "ne güzel bir gün"
gözümü her açıp kapatışımda zaman benden bir şeyler çalarken
nasıl derim"kader, bu da gelir bu da geçer" diye...
caaykö/