❝İnsan Nedir ? ❞

                                                             

İnsan Nedir ? 

Ağaçların dallarından çıkan pembe çiçeklerdir hayat marşı,
İnsanı büyüten anne sütü, hayata hazırlayan sırtındaki bıçaklardır.
Yaşamdır…
Göçmenlikten yorulan kuşlar, gitmekten hüzünlenen yazlar,
Bir masalın perisinde saklanmış neşeli şarkılardır.
Umuttur…
Gölgesinde dinlenip demlendiğimiz toprağımızda,
Yeşerdiğimiz ve yeşerttiğimiz hayallerimizdir.
Vatandır…
Kainatın kanadında uçarken bazı akşamlarda,
Mehtapta aydınlanmaktır.
Şanstır…
Bir kadeh içkide yüzdürürken güneşleri,
Kederleri bir avuç okyanusta boğmaktır.
Sarhoşluktur…
Uzattığımız sohbetlerde dillendirdiğimiz kaderimize,
Bazen kısmetsizliğimize sövmektir.
Vedadır…
Gördüğümüz görmediğimiz adalette,
Beklediğimiz sondur.
Güvendir…
Havale ettiğimiz kötülükleri sarıp sonra evrene sarılmaktır,
Omzumuza yorgunluğunu yaslamaktır.
Dostluktur…
Kurda kuşa teşekkür ettiğimizde insanlığı onlardan öğrendiğimizden,
Gözyaşlarında bulduğumuz yolumuzdur.
Rotadır…
Kokusuyla hayatı bulduğumuz sevdamızdan
Yağmurunda gözyaşlarımızda çarpışmaktır…
Topraktır…




25/02/2022/15:02

 

❝Kabul❞

 

Kabul

Sen benim içinde nefes alabildiğim bir rüyasın.

Her gece bestelediğim...

Zaman kavramından kurtulup,

Yer çekiminden azat olup,

Kalbine doğru rota çizip uçarak geldiğim bir dünya...

Yazarak söylediklerimi balonlara koyup uçuruyorum yanına 

Biraz da senin içinde kuşlar uçsun diye.

Şarkıları sen mırıldan,

Neşeni savur göklere diye.

Sen benim huzurumun ihtimali

Yolculuklarımın varış terminalisin.

Ve sen sevgilim, bu dünya da "-iyilerle karşılaş" duasını aldığım en güzel kabulsün.

02/10/2021 

❝Bilmiyordum❞

                                                           

BİLMİYORDUM

Sandığımdan zor, rüyalarda gördüğümden gerçekti 

Söylemeyi beceremediğimden değil çekingenliğim
Savurgan bir rüzgara tutulmamdandı korkum
Sır gibiydi sessizliğin,
Varlığın tüm zenginliğim.
Avuç içi kadar dünyada tek ülkem
Sonsuz kainatta tekim madem
Sessiz söylenmiş bazı şarkılarda demlenip
Bilerek söylediğim yalanlar
Bilmeden ezdiğim karıncalar
Son diye içtiğim sigaralar
Gelmemek için döndüğüm tüm yollar.
Beklemede olan tüm umutlarım,
Duraklarda durmadan geçen şans otobüsleri
Kelimelerle olan tüm oyunlarım
Bitti sandığım en güzel kitaplar,
Gitti sandığım sevdiğim şarkıcılar,
Bir dolup Bir boşalan bu yeryüzü
Gözyaşlarımda sakladığım kırgınlıklarım
Biriktirip ara ara döktüğüm tüm sıkıntılarım
Bitmeyecek sandığım pişmanlıklarım
Herkesin yemeden gitmeyeceği keşkeler
Sahnemde sergilediğim hayat oyunum
Beni izlemeyi bırakmayan izleyicilerim
Şansımın sürekli yorgun olması
Yalnızlığımın umutsuzluğu
Asker düzenindeki hayallerim
Yıllarımın küfürbazlığı
Hayatımaymış…
Bilmiyordum.

❝KÜFLÜ YALNIZLIK❞

                                                         

 

Küflü Yalnızlık

Küf kokan yalnızlıkla kucaklaştığımda anladım ben yokluğunu.
Sen bozumu mevsiminde gitmişken,

Son kozunu oynamışken,

Gitmelerle bir olup bana oynadığınız oyunların arka bahçesinden yazdım
Tüm mektuplarımı. 

*
En güzelleri sana gelmeyecek olanlardı.
En özelleri ise şarkılar yazdıklarım.
O yakamoz ateş gibi yaktığında tüm anlarımızı
Sahilde ıslak kumların üzerindeki yanık izi

Dalgaların dahi erişemediği,

Kalbimindi belli ki.

*

Sahi sen hep yanımda mıydın? 

O yalnızlık hep odamdaydı çünkü,

Hep elimi tutardı,

Şarkıları ben neden ona yazdım?
Kırgın bir radyo kanalı bulmuştum bir gece
Neşeyi asla kapısından içeri sokmayan
Sen miydin oranın da sahibi
Tek dinleyicisi kalbimdi belli ki.

*
Sahi sen beni dinler miydin ?
Sessizlik hep kulağımdaydı çünkü,
Gittiğim her yerde,
Şiirleri ben neden ona okudum?
O bilmediğim yazarlardan okuduğum şiirler,
Kavuşmayı beceremediklerinden değil,
Savaşmayla barışamadıklarındandı
Sen miydin yoksa  onun da karisi?

Ayça Kömürcü/ 12/04/2022-14:37