1 Haziran 2022 Çarşamba

❝KÜFLÜ YALNIZLIK❞


                                                         

 


Küflü Yalnızlık


Küf kokan yalnızlıkla kucaklaştığımda anladım ben yokluğunu.
Sen bozumu mevsiminde gitmişken,

Son kozunu oynamışken,

Gitmelerle bir olup bana oynadığınız oyunların arka bahçesinden yazdım
Tüm mektuplarımı. 

*
En güzelleri sana gelmeyecek olanlardı.
En özelleri ise şarkılar yazdıklarım.
O yakamoz ateş gibi yaktığında tüm anlarımızı
Sahilde ıslak kumların üzerindeki yanık izi

Dalgaların dahi erişemediği,

Kalbimindi belli ki.

*

Sahi sen hep yanımda mıydın? 

O yalnızlık hep odamdaydı çünkü,

Hep elimi tutardı,

Şarkıları ben neden ona yazdım?
Kırgın bir radyo kanalı bulmuştum bir gece
Neşeyi asla kapısından içeri sokmayan
Sen miydin oranın da sahibi
Tek dinleyicisi kalbimdi belli ki.

*
Sahi sen beni dinler miydin ?
Sessizlik hep kulağımdaydı çünkü,
Gittiğim her yerde,
Şiirleri ben neden ona okudum?
O bilmediğim yazarlardan okuduğum şiirler,
Kavuşmayı beceremediklerinden değil,
Savaşmayla barışamadıklarındandı
Sen miydin yoksa  onun da karisi?


Ayça Kömürcü/ 12/04/2022-14:37


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder