elim her değdiğinde anılara,o günlere özlem duymak acı veriyor.
güzel hatırlamak her şeyi, kalp tarafından tek istenen.
ama hayat kim bilir onların kapalı bulunduğu kutulara
neler katıyor...
nasıl sararır fotoğraflar?
nasıl nemlenir mektuplar?
hepsi ağlar,hepsi yaşlanır...
zamanında nasıl doğmuşlarsa
zamanı dolunca da bizim gibi yolun yükünü sırtlanırlar...
caaykö/

Her gece yazsam ne olur ki, yeter mi hayatı acıtmaya ya da değer mi...
beni yıpratır yazdıklarım hiç acımadan.her kelime benden hesap sorar.

çürük düşümdün sen, ağrılarımı artıran
sol yanımı daha da acıtan...
ellerimden kayıp giden yalnızca zaman zannederdim.
meğer ne çok şeymiş kaybettiklerim
en başında da kendim...

her gün yağsa yağmur yine de temizlenmez içim senden
okusam, yazsam, söylesem, çalsam..
kulaklar görmez beni
gözler duymaz ki...

her ritminde kalbim yeniden ölürken
nasıl derim "ne güzel bir gün"
gözümü her açıp kapatışımda zaman benden bir şeyler çalarken
nasıl derim"kader, bu da gelir bu da geçer" diye...
caaykö/

hani geçerdi sensiz zaman
hani ilaçtı...
zehir gibi yakarak geçti her şey
kalmadı sağlam,yüreğimi yaslayacağım bir anı
hepsi kendini sanki sen gittiğin gece astı...

yollar sana çıkmadı hiç,
fallar sana kapatıldı hep ama
başka harfler, başka anlamlar çıktı
sana yordum hep,meğer kalbimi yormuşum...

gün doğdu her gün hep bir başkasına
bana soluk sarısını bıraktı
bulutların umut dolu mavilerini çaldılar ellerimden...
kuşlar güzel haber getiren aracılar olmadı benim için...

sararmış mektuplar elimde kalan
kırık plak evimde birkaç tane
bozuk kasetler, çizik cd ler
her şeyi tüketmişiz...

kişilerin birbirlerine yaptığı kötülükler, insanlığın aptallığından başka hiçbir şey değildir... !
/caaykö/

19 EKİM 2011 ÇARŞAMBA
uyanıyorum, 24 canın ölüm haberini alıyorum. susulmuyor.çığlıklar insanın içinde büyüyor da büyüyor.
bu nasıl vahşettir. insanlıktan nasıl nasip almamaktır,nasıl bir aptallıktır.kızıyorum hep.
dostluktan kardeşlikten bahsediliyor seçim zamanlarında...hani ? nerede ? hangi kardeşlik?
kiminin babası, kiminin abisi,kiminin sevgilisi,kiminin arkadaşı...hepimizin askeri ama...
biz Türk üz arkadaş.ayaklanmalıyız. iki kişiden ötekileri olarak ayaklanmalıyız.
yattığınız yer nurlansın, mekanınız cennet olsun Mehmetçikler.Peygamber efendimize komşu olacağınızı düşünmek
rahatlatıyor yalnızca içimizi....

iyi insan olmak için daha çok kötülük yapmak gerekir
eskiden bu cümle benim için soruydu
şimdi ise bir felsefe...
/caaykö/

duyduklarım yetiyor...
hayatı soğutuyorum kendimden...
her gece gidiyorum rüyalarıma ben
hep ölüyorum...
bilmeden gülüyorum,bilir gibi yapıyorum...
yaşamak işte...
ne anlam yüklersen o...
kim anlam katarsa o...
/caaykö/

acıyorum; seni sevdiğim için kendime,
adıyorum; yazdıklarımı, okuduklarımı, sevenlere,
çalıyorum; hiç çalmadığım şarkıları, en acıklılarını,
okuyorum; hiç sevmediğim şairleri yazarları,
deniyorum; bizi ayıranları anlamayı,bizi bizden çalanları yargılamamayı,
görüyorum; senle göremediğim tüm güzel şeyleri,
gömüyorum; tüm anıları, tüm geçmişimizi,
gidiyorum; hergün senden gidiyorum,
hergün gittiğim yerden yine sana gidiyorum....
/caaykö/
22:11 13.07.2011

hadi kurtar yalanlarını attığın denizlerden, pembe bile olsalar yaptıkları kötülüklerden arındır kendini kolaysa...
ihanetinin hikayesini hazırla. yalanlarının düştüğü denizlerde  de yılan sen miydin yoksa?

21:59 13.07.2011/caaykö/

yalnızsa eğer hayatta,
her gece ölür insan...
yanıbaşında umutsuzluk varsa,
intiharlara konu olur insan...
yalansa baştan sona tüm anıları,
yeni birini sevmeye korkar insan...
sevgi çoktan vurup kapıyı gitmişse,
ağlamalara doyamaz hiç insan...
evinin ışıkları hep sönükse,
kalabalıkları en büyük yalnızlık görür insan...
akşam sofrasında bir tabak varsa,
aç kalmayı, iki güzel muhabbete değişir insan...
konuşmaktan çok yazmayı severse,
yazılmayı en çok hakedendir insan...
/caaykö/

yağmurlara aşığım ben,ardından yağan...
hani bardaktan boşanırcasına...
o mis gibi toprak kokusuna...
ağaçların yeşilliğinin ortaya çıkmasına aşığım...
denizin üstünde çıkan halkalara...
nisan'da yağanın saçı uzatır inancına...
en çokta seni bana unutturuşuna aşığım...
/caaykö/

sürekli yazsam ne fayda, birkaç damla gözyaşı yetiyor artıyorda...

yaşamak işte iyi kötü yaptığım en anlamlı fiil...

arayışlarım, bulamayışlarım, hayal kırıklarım çeyiz sandığım da

dura dura sararmış umutlarımın uçları...

geri kalanı yokluklardan artan tek artı bana...

12:21/caaykö/

Öyle bir yalan dünya ki....

Gülmek

sevinmek fiili sözlüğüme girdi yeniden...

gülmek...

birkaç nota daha ekledim şarkılarıma,

kelimelerim şenlendi, harfler kendilerini  kaybetti...
/caaykö/



düşlerim vardı eskiden...

ucu kırık ta olsa düşlerim vardı eskiden
acıdı dizlerim düştüğümde, ama ezmedim onları hiç büyürken...
gözüm gibi baktım hepsine, pembe kokulu silgim gibi...
annem kızardı bir yerde unutursam ya da kaybedersem...
bilmezdim yalanları rengi pembe olanlarını bile
Allah baba çarpardı dilimin ucuna dahi gelse
şimdi hasretim doğru kalabilen cümlelere...
kırık yüreğim düş macunuyla yapışık,
saatlerle de aram bozuk kızgınım hızla ilerlemelerine...
14:46/28/04/2011/caaykö/

İki cümleyle bir ölümün toplamıdır hayat

iki cümleyle, bir ölümün toplamıdır hayat.

farketmese bile insan kırılır ,

bir avuç harf topluluğuna.

yarayı açar içeride,

ama kabuk bağlar,ama kanar...

her türlü canından canı çalar...

20/04/2011/01:12/çarşamba/caaykö/

Hiçbirşey için "BENİMDİR" deme, sadece de ki;
"YANIMDADIR" Çünkü ne altın, ne toprak, ne sevgili, ne hayat, ne ölüm, ne huzur, ne de keder... DAİMA SENİNLE KALMAZ
H. Lawrence

''bir kemanın en üst teli gibi gergin ve sinirli olabilirim ama yine de gökyüzü mavileşmeye başladığı sırada uyumaya hazırımdır. sancılı bir uykuya dalıncaya dek, bütün o rüya görenleri düşünmek ve gördükleri rüyalar, gücümü tüketir.''

sylvia plath

yeni gelen gün tüm yüreklere hediye

bir varmış bir yokmuş hikayelerimiz nerden gelip nereye gideceğimiz belli.
rotamız kilitli...
bakıp ta görülemeyen bir yerdeyiz  belki ,
sımsıcak yüreklerde buz tutmuş anılarımız,
çözülmeyen düğümlerde doğmuş belli ki aslımız...
/caaykö/

işte böyle birşey ( :

❝kimiz ki biz?❞

kimiz ki biz?
biz; acıları yazıya, yazıları güne çevirir, ağlarken güler, gülerken gözyaşlarımız içimizden taşarırız. söylediklerimiz söyleyeceklerimizin teminatıdır. yapacaklarımızın ise garanti belgesi.
acıları iade almaz, iade aldıklarımızı öldürsen vermeyiz.
hayatımıza sokar çıkarmaz, vurup gidenlere de bir de biz vururuz.
içimize sokacak kadar sever, yerin dibine sokacak kadar unuturuz.