makyajımı temizledim gözyaşlarımla
geceden kalma ruhum huzurlu şimdi...

aradığım her kelimenin sonunda, korkarak baktığım yolların başında
ellerimin soğuğunda,gözlerimin ıslaklığındasın...
bilmediğim soruların içinde, çekindiğim cevapların ortasında
yüreğinin soğuğunda, ayaklarının gidişindeyim...

yeni yaşamlar katılmak için direniyor aramıza...kabullenmek en büyük vazifemiz.
ilk bakışları nazarı yıkmak için aslında...
ilk elinize yapışması en büyük savaşı belki de...
güneşi o gün için yalnızca onun görmesi en büyük hakkı
ışığının enerjisi salt onun için olmalı...
yazılanlar, söylenenler tüm güzellikler onda anlam bulmalı...
en içten hoşgeldin i hakeden Elif başlangıcında bir hayat yaşamalı...

en küçük şey bile kişinin hayatını değiştirmeye yetiyor.sakinlik, dinginlik sanki yaşam tarzı olabiliyor.ölümün bu kadar yaklaşacağını görmek kendinize ya da etrafınızdakilere,yaşanan kötü şeyleri tek kalemde silebiliyor."değerini bilmek" kelimeleri benim için daha bi anlamlandı artık.
herşey yolunda gitmeyebilir ama ben sevdiklerimin yanımda olmasının değerini biliyorum.
evimin manzarası güzel değil ama içindeki somut ve soyut sıcaklığın değerini biliyorum.
akustik gitarım olmayabilir ama klasik gitarımın bana yazdırdığı şarkıların değerini biliyorum.
belki polyannacılık ama hayat böle fısıldıyor her insanın kulağına...duyabilenlerdenim çok şükür.