Biri daha öldü içimde dün akşam. Bir güvenim daha gitti, bir canım.
Şu dağları yarıp içine koysalar beni "-sığmam herhalde" diyorum.
Büyüdükçe bitiyoruz, başımız göğe erdikçe yerin dibine geçiyoruz,
Tüm sözcüklerin tükendiği noktalar yaşadıkça ölümü seviyoruz ve ona can atıyoruz.
Kırışıklıklarımızı besleyen zehirler sürüyoruz her gün yüzümüze,
İçini dolduruyoruz anlamsızlaştıkça.
Kusursuz gözükmek için tüm kusurlarımızı altınla kaplıyoruz.
Daha parlak gibi görünen geleceğimizin ışıkları sönük ve hiç yanmayacak.
Çünkü tüm lambalar patlak.
