❝GİZLİ ÖZNE❞

 

GİZLİ ÖZNE

 

Ağzıma kadar sen doluyum bu gece, taştım taşıyorum…
Gidiyorsun.
Yıldız yağmuru var ellerinde, hoşçakal dedikçe dökülüyorlar önce gökyüzüme
Fincanıma düşüyorlar sonra birer birer,

Fal kapatıp seni bana çıkaracağım.

Yalnızlığıma kadar ses oluyorsun ve tüm kaybettiğim alışkanlıklarıma...
Alıştırıyorsun.
Şarkılar söylüyorsun nakaratı bol vedalı olanlardan
Notaları tellerime düşüyorlar birer birer,
Bir şarkı yazıp bana seni söyleteceğim.

Rüyalarımda koşturuyorum denizlerin üzerinde…
Batırıyorsun.
Rüzgarlar var saçlarımda, sen gittikçe dağılıyor tüm neşem saçlarımla beraber
Omuzlarımdan defterime dökülüyorlar birer birer,
Bir yaş daha alıp seni bir anıma daha katacağım.

Korkuyorum açtıkça kitapları, gizli öznesindesin, zincirlere vurulmuş isim tamlamasındasın ve birçoğunda… biliyorum…
Saklıyorsun.
Kelimeler düşman gibi bakıyorlar, batırıyorlar tüm anlamlarını ellerime
Sözlüğüme yenilerini ekleyeceğim birer  birer,
İlk yazım yanlışımda seni karalayacağım.

Koşuyorsun yarınlarına, ilk sağdaki durakta  herkesten vazgeçerek
Acımıyorsun.
Kuşlar seninle yarışmıyorlar artık, küstürüyorsun cihan-ı alemi kendine
Terkediyorsun, terkediliyorsun birer birer,
Son yalnız kalışımda bile seni aramayacağım.

06/12/2021 - 17:00

❝kalsın❞

Benim çabaladığımın minik bir kısmı kadar benim için çabalamayan kim varsa, elimi çektim üstlerinden; çekince yuvarlandılar ve suç bana kaldı. Kalsın her halükarda bana kalacaktı...

Yalnız bıraktık zannediyorlar, Yalnızlığı kötü bir şey zannediyorlar.. Kendinle kalmanın, kendi biriktirdiklerinle kendini doldurmanın güzelliğini bilmiyorlar. Susmanın kalitesinden haberleri yok. Söz gümüş evet sükut yakut.

Hayatın karmaşıklığında, sıkıcılığında, hep monotonluğunda, herkes gibi olmak, herkese karışmak ne kadar yıpratıcı. Yorucu... 

Uyurken bile yoruluyor artık insan, bitkin uyanıyor. 

Herkes yol alsın... Yoluna varsın.

❝Her insan yalnız kalmalı bence aslında !❞

Aklımı götürmek istiyorum gezmelere çoğu zaman... Alamadığı şeyleri de çantama koyup sırtıma yük yaparak. Kaybolan zamanlar kamburum belki, bilerek isteyerek vazgeçtiklerimde olabilir. Ellerimde yalnızca notalar var bir şeyler için yazılmış, birileri için, hisler için, bizim için...
Yolları kucaklayarak insem ya unutulmuş yahut hiç keşfedilmemiş sahil kasabasına, kalbimdekileri de bıraksam asfalta, geri dönmek zorunda olsam fakat her şeyi göze alarak dönmesem.
Cesur olsam bu seferlik...
Bu dönemlik... Biriler anlasa beni.
Baş başa olsam dostlarımla. Kol kola dolaşsam yalnızlığımla...
Ah bıraksalar beni -gidemezsin! demeden gidemezsin diyenler.
Susmasalar ya onlarda benim içim gibi. Gözlerle konuşmayı her kim icat ettiyse artık.
Hangi büyük, hangi baba, hangi anne, hangi sevgili ya da.
Her insan yalnız kalmalı bence aslında !