karanlık yerlerime bir kaç mum dikiyorum
başlıyorum hayatımı okumaya ...
en başından defalarca.
ellerimin nasır tutmuş yerlerini kesiyorum jiletle
yenilenmeyi bekliyorum sonsuz sabırla
başlıyorum tekrar elini tutmaya ...
ilk gün ki gibi.
gök yüzümün yağmurlu yerlerine gönül bezimi basıyorum
güneşi ellerimle koyuyorum baş köşemize
başlıyorum martılara fısıldamaya ...
bulutlarda ilk kez süzülür gibi.
şarkıları tekrar yazıyorum yeni notalarına yerleştiriyorum itina ile
kelimelerle oynuyorum istediğim gibi
bizi bize anlatıyorum ...
ilk kez dinlermiş gibi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder