❝temizlemez gözyaşları ❞

ne kadar çabuk yoruluyoruz...
yalanlar ne kadar da kanatıyor yaraları
içiyor kanımızı adeta.
maviye hasret
yeşile haset içindeyiz...
batarken güneş dünyanın yüzü kızarıyor
bizi aydınlıktan mahrum ettiği için utanıyor belli ki
peki ya bizler ?
ademoğlu ?
insan ?
yapabildiğimiz kadar kötülük kar yanımıza zannediyor
çalabildiğimiz kadar yaşarız,
kırabildiğimiz kadar sahip olur,
durumların içinden çıkamadığımız kadar ölürüz zannediyoruz.

temizlemez gözyaşları her zaman ,
arıtmaz sevgiyi ,
tüketmez çirkinlikleri,
aksine sevindirir kötü hücreleri...
kaybolmasa güzellikler aslında
yalanlar yansa her günün sonunda
sözler uçmasa akıllara yapışsa
utanmayı unutmasa insanlar...