sorarlar hep nasıl çıkar senden şu şiirler, şarkılar diye, bilmem çıkar işte...
bazen çok aşktan, bazen yok aştan,bazende kulaktan dolma; arkadaştan...
kıymet vermek duygulara, engel olmadan... büyümek, büyütmek.
hiç nokta koymamak, virgüle bağımlı kalmak.
soğuk ellerle fakat sıcacık hislerle yazmak
bitmemecesine...
dolu dolu gözlerle bakmak, sevgiliye
seneler sonra bile aynı kalmak, yetenekliyse
tıkanıp kalsan da çözüm bulmak sorunlara,
sormak; her dakika sensiz ne yaşadığını
öğrenmek baştan tırnağa...
bıktırmak belki ama aratmak ekmek gibi, su gibi...
yaşamak işte, gelmişi geçmişi düşünmeden...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder