her gece yeni pijamalarımı giydim, yeni çarşaflar serdim belki sabaha gelirsin diye
uykularımı bebeklere verdim, geldiğinde sana sarılayım diye
özledim diye yazamadım fakat şarkıları uçurdum ipsiz, göklere
çok konuştum, çok düşündüm seni kulakların çınlasın, yüreğin sızlasın diye...
kırık sandalyemi atmadım, geldiğinde kalbimle birlikte tamir edersin diye
ağlamadım hiç; ama çok yalan söyledim...
ellerimi cebime sokmadım ısınmasın da ellerini unutmasınlar diye
sabah kahvaltım yok hala yalnızlığa alışmaya bile alışamadım.
gelme ama dene be !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder