❝ umutlarım❞

denizi özlüyorum çoğu zaman 

kenarında kahve içtiğim, dalgalara tüm haksızlıkları haykırdığım,

yalnızlığımı pekiştirdiğim...

sorular soruyorum kendime bazen,

cevabını bildiğim, acı acı da söylediğim.

umutlarımı kalbimden taşırıyorum bazen,

dizleri kanıyor, kabuk bağlamayacak gibi de.

kanıyorlar, kızıyorlar, bana darılıp küfrediyorlar,

bırakmıyorum onları diye.

canıma da okusalar asla bırakmayacağım onları 

bilmiyorum herhalde bilmiyorlar.

❝aşk bize çok muhtaç❞

aşk nefrete çok yakın

iki soğuk kalbin ateşin ortasında ısınamaması,

aşk barışa çok uzak

bakışların görmekten çok ırak olması,

aşk güzel günlere çok aç

çiçeklerin hemen solup boynunu bükmesi,

aşk bize çok muhtaç

kıskanacak tüm şarkılar nakaratımızı...

❝bitiriyorlar❞

sormuyorum gecelere yalnızlığımı
harlıyor hayat ıssızlığın ateşini
güneşin altındaki soğuklumuz geliyor bazen aklıma
o kadar yanarken uzak kalmamızın nedenini düşünüyorum...
uyuşmuş sanki tüm hücrelerim,
hepsi ellerini ovuşturarak sonsuza kadar uyumamı bekliyorlar sanki.
haklı çıkarıyorsun tüm mikroplarımı.
sensizliğimde seninle besleniyorlar
beni, aşkımızı bitiriyorlar.

❝borçlusun bana❞

savunmam bitti, karar yazılsın hakkımda
ağlayan bir çanta mektup,
gökyüzüne uçmayı bekleyen, intiharın eşiğinde bir balon
kendimi yaraladığım tükenmez kalemim var ardımda.
son isteğimi sorun hadi...
bir gülücük!
borçlusun bana hayat,
en depresif saatlerimin
en kanlı düşlerimin
en pembe kabuslarımın
en mavi karanlıklarımın
en siyah mutluluğumun sahibi
borçlusun bana...
bir kahkaha, bir şefkat
ortaya karıştır hadi.
gidişleri durdur, sehpanın üzerindeki.
aç kollarını, avuçlarını göğe aç, dua et.
borçlusun bana.
bir tutam şans, bir tutam aşk...

❝önce düştüm, sonra öldüm❞

çiçek gibi günlerim vardı hiç solmaz dediğim,
rüzgar gülü gibi dönerdi sevdam etrafımda.
bazen olurdu ki,
ben ölmem her halde derdim...
gülüşlerimiz canlandırırdı kayaları
dalgalara karşı çıkmışlardı bir keresinde
düşler ceplerimizde garantimizdi
güzel yarınlar için.
bazen olurdu ki,
ben düşmem her halde derdim...
bir şeyler oldu sonra !
çiçeklerim soldu,
rüzgarlar durdu,
gülmeler intiharda
yarınlarımda kötülerin yanlarında kaldı.
önce düştüm, sonra öldüm...

❝hak ettin sen ❞

karalara bağladıktan sonra karara vardık
unutma yaşların yazıma damlarken
kanlar akıyordu kağıtlara,
yakamozlar göz kırparken yalnızlığıma
konuştu sanki dalgalar benimle;
hak ettin sen  bunu !

❝balon❞

bin yağmur yağsa, bin güneş açsa...
temizlemez seni beni yalanlardan
götürmez bizi güzel anılara...

hesaplaşma vakti şimdi kendimizle
vedalaşma vakti şimdi nefislerimizle
pişman, düşman
olmanın ne faydası var.

bir rüyaya dalsam, bir dünyaya kaçsam
balonlarla doldurup tüm çantamı
hüzünlü çocuklara dağıtsam...

hesaplaşma vakti şimdi kendimizle
vedalaşma vakti şimdi nefislerimizle
pişman, düşman
olmanın ne faydası var.