sormuyorum gecelere yalnızlığımı
harlıyor hayat ıssızlığın ateşini
güneşin altındaki soğuklumuz geliyor bazen aklıma
o kadar yanarken uzak kalmamızın nedenini düşünüyorum...
uyuşmuş sanki tüm hücrelerim,
hepsi ellerini ovuşturarak sonsuza kadar uyumamı bekliyorlar sanki.
haklı çıkarıyorsun tüm mikroplarımı.
sensizliğimde seninle besleniyorlar
beni, aşkımızı bitiriyorlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder