çiçek gibi günlerim vardı hiç solmaz dediğim,
rüzgar gülü gibi dönerdi sevdam etrafımda.
bazen olurdu ki,
ben ölmem her halde derdim...
gülüşlerimiz canlandırırdı kayaları
dalgalara karşı çıkmışlardı bir keresinde
düşler ceplerimizde garantimizdi
güzel yarınlar için.
bazen olurdu ki,
ben düşmem her halde derdim...
bir şeyler oldu sonra !
çiçeklerim soldu,
rüzgarlar durdu,
gülmeler intiharda
yarınlarımda kötülerin yanlarında kaldı.
önce düştüm, sonra öldüm...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder