❝bitmemiş ❞

en güvendiklerimiz yaramıza tuz basmadı mı ?
tırmandıkça en tepeye doğru ya aşağıdan çektiler ya yukarıdan ittiler...
yazılabilecek ne varsa yazmıştım bugüne kadar, bitti sanmıştım.
bitmemiş her seferinde yeniden başlamış meğerse.

❝vatanımız ❞

kötü günlerdeyiz ülkece... her birimizin psikolojisi alt üst. güvensizlik hat safhada, şüpheci olduk, korkar olduk, çaresiz olduk. ateşler düştü evlere, düşmeye devam ediyor. uçurumun kenarında hayattan bezmiş biri gibi vatanımız. sürekli arkasından itenler var. bunu destekleyenler var. karşı çıkmayanlar, oh olsun diyenler var. allah kötülerin kötülüklerine fırsat vermesin. kalplerine vicdan versin.

❝yarınım❞

her anımı doldurmaya çabalıyorum... kötülükler yanına kar kalmıyor insanın biliyorum, affetmek, görmezden gelmek, safa yatmak, sevmek hele... nasıl iyi geliyor kalplere. tüm hayatımı gözden geçiriyorum zaman zaman, neler geçmiş neler gitmiş, elimde,  yanımda kimler kalmış. şükür ediyorum Allah a, teşekkür ediyorum, hayatımdakilere. özür dilemesini, selam vermesini biliyorum. sevdiklerimle sevdiğim şeyler yapmak en büyük lüksüm. yanımdakiler hiç gitmesin bazı şeyler hiç bitmesin istiyorum. şanssız olduğumu düşünsem de arada, her gece dua etmemin sebepleri var. ben hep yarınımı bekliyorum...

❝ umutlarım❞

denizi özlüyorum çoğu zaman 

kenarında kahve içtiğim, dalgalara tüm haksızlıkları haykırdığım,

yalnızlığımı pekiştirdiğim...

sorular soruyorum kendime bazen,

cevabını bildiğim, acı acı da söylediğim.

umutlarımı kalbimden taşırıyorum bazen,

dizleri kanıyor, kabuk bağlamayacak gibi de.

kanıyorlar, kızıyorlar, bana darılıp küfrediyorlar,

bırakmıyorum onları diye.

canıma da okusalar asla bırakmayacağım onları 

bilmiyorum herhalde bilmiyorlar.

❝aşk bize çok muhtaç❞

aşk nefrete çok yakın

iki soğuk kalbin ateşin ortasında ısınamaması,

aşk barışa çok uzak

bakışların görmekten çok ırak olması,

aşk güzel günlere çok aç

çiçeklerin hemen solup boynunu bükmesi,

aşk bize çok muhtaç

kıskanacak tüm şarkılar nakaratımızı...

❝bitiriyorlar❞

sormuyorum gecelere yalnızlığımı
harlıyor hayat ıssızlığın ateşini
güneşin altındaki soğuklumuz geliyor bazen aklıma
o kadar yanarken uzak kalmamızın nedenini düşünüyorum...
uyuşmuş sanki tüm hücrelerim,
hepsi ellerini ovuşturarak sonsuza kadar uyumamı bekliyorlar sanki.
haklı çıkarıyorsun tüm mikroplarımı.
sensizliğimde seninle besleniyorlar
beni, aşkımızı bitiriyorlar.

❝borçlusun bana❞

savunmam bitti, karar yazılsın hakkımda
ağlayan bir çanta mektup,
gökyüzüne uçmayı bekleyen, intiharın eşiğinde bir balon
kendimi yaraladığım tükenmez kalemim var ardımda.
son isteğimi sorun hadi...
bir gülücük!
borçlusun bana hayat,
en depresif saatlerimin
en kanlı düşlerimin
en pembe kabuslarımın
en mavi karanlıklarımın
en siyah mutluluğumun sahibi
borçlusun bana...
bir kahkaha, bir şefkat
ortaya karıştır hadi.
gidişleri durdur, sehpanın üzerindeki.
aç kollarını, avuçlarını göğe aç, dua et.
borçlusun bana.
bir tutam şans, bir tutam aşk...