gün geçtikçe dönüyorum aynı yere,
aynı kavgaya, aynı geceye
bitmiyor karanlıklarım, belki de yeni başlıyor ayrılıklarım
ellerim...
her gün sana yazan,
seni benden, beni senden, beni benden alan ellerim
bizi ayıran eller...
vedaları söyleyen nankör diller ,
günahkar, tamahkar boş kalpler ,
gidişlere imzasını atan gözler,
yolları perçinleyen ayaklar,
hepsi ayrılığı destekleyen mecra gibi değiller mi ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder