gözlerim karanlıklarda kaldı gittiğinin sabahı aydınlık olsa da
ayrı yataklarda ağlıyoruz ,
yaşıyoruz... ya da çabalıyoruz.
debelenmekten anlayamasak ta sevmenin güzelliğini
kırıyoruz... ya da parçalıyoruz.
zamanla yarış içinde karalıyoruz hayatlarımızı
doğuyoruz... ya da çoğalarak azalıyoruz.
ellerimiz yürürken sallansa da manasızca
tutmuyoruz... ya da tutunamıyoruz.
kendimizi unutuyoruz arka koltuklarda
başkalarının hayatlarını yaşıyoruz... ya da yaşatıyoruz.
ama kendimizi hep bırakıyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder