bensiz renklere bulandığın zaman göreceksin asıl karanlığı
saatler yelkovanlarını, akreplerini satmış olacak
zaman öyle acımasızca vuracak ki bıçak darbelerini
yaşamayı hakaret kabul edeceksin...
görmeyi terk ettiğinden beri, gitmeyi huy edindin
başın ayakların oldu sanki, onlarla düşünüyor gibisin...
her estiğinde gidiyorsun
her esmediğinde de gidiyorsun...
döndüğün görülmedi ya hiç
konuşuyorum kalemlere, kağıtlara,göğün mavisine...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder