❝...❞

sona ermedi daha nefesimiz, bir umut var hala güneşli yarınlara
arınınca hayatın kirinden, uçarız belki uçurtmalarla
el sallayanlar varsa ardımızda geri dönüşümüz olur belki
göz kapayanlar varsa hatalara, yaralarımızı sardırmalıyız onlara.
duraklarda kuşlar bekler ya bazen.
yaya geçitlerinden kediler, köpekler geçer hani.
insanlığı öpüp, başlarına koyup, yükseklere mi bırakmışlardır acaba ?

❝Beni buralarda bir tek bu şehrin çıkış tabelası anlıyor.❞

geçenlerde çocukluğumu bıraktım, terkettim...
yarınlara yelken açmak deyimi ilk kez bu kadar saçma gelmişti
alışkanlıklar çok yaralayıcı
onlardan vazgeçmek hele...
uyuyup, ölüp, tekrar dirilmek gibi.
gözlerini açınca geçmemesi gibi.
Beni buralarda bir tek bu şehrin çıkış tabelası anlıyor.(b.d.)

❝bitmemiş ❞

en güvendiklerimiz yaramıza tuz basmadı mı ?
tırmandıkça en tepeye doğru ya aşağıdan çektiler ya yukarıdan ittiler...
yazılabilecek ne varsa yazmıştım bugüne kadar, bitti sanmıştım.
bitmemiş her seferinde yeniden başlamış meğerse.

❝vatanımız ❞

kötü günlerdeyiz ülkece... her birimizin psikolojisi alt üst. güvensizlik hat safhada, şüpheci olduk, korkar olduk, çaresiz olduk. ateşler düştü evlere, düşmeye devam ediyor. uçurumun kenarında hayattan bezmiş biri gibi vatanımız. sürekli arkasından itenler var. bunu destekleyenler var. karşı çıkmayanlar, oh olsun diyenler var. allah kötülerin kötülüklerine fırsat vermesin. kalplerine vicdan versin.

❝yarınım❞

her anımı doldurmaya çabalıyorum... kötülükler yanına kar kalmıyor insanın biliyorum, affetmek, görmezden gelmek, safa yatmak, sevmek hele... nasıl iyi geliyor kalplere. tüm hayatımı gözden geçiriyorum zaman zaman, neler geçmiş neler gitmiş, elimde,  yanımda kimler kalmış. şükür ediyorum Allah a, teşekkür ediyorum, hayatımdakilere. özür dilemesini, selam vermesini biliyorum. sevdiklerimle sevdiğim şeyler yapmak en büyük lüksüm. yanımdakiler hiç gitmesin bazı şeyler hiç bitmesin istiyorum. şanssız olduğumu düşünsem de arada, her gece dua etmemin sebepleri var. ben hep yarınımı bekliyorum...

❝ umutlarım❞

denizi özlüyorum çoğu zaman 

kenarında kahve içtiğim, dalgalara tüm haksızlıkları haykırdığım,

yalnızlığımı pekiştirdiğim...

sorular soruyorum kendime bazen,

cevabını bildiğim, acı acı da söylediğim.

umutlarımı kalbimden taşırıyorum bazen,

dizleri kanıyor, kabuk bağlamayacak gibi de.

kanıyorlar, kızıyorlar, bana darılıp küfrediyorlar,

bırakmıyorum onları diye.

canıma da okusalar asla bırakmayacağım onları 

bilmiyorum herhalde bilmiyorlar.

❝aşk bize çok muhtaç❞

aşk nefrete çok yakın

iki soğuk kalbin ateşin ortasında ısınamaması,

aşk barışa çok uzak

bakışların görmekten çok ırak olması,

aşk güzel günlere çok aç

çiçeklerin hemen solup boynunu bükmesi,

aşk bize çok muhtaç

kıskanacak tüm şarkılar nakaratımızı...