❝ tek kendimiz ❞

neler oldu anlat hadi, sözcüklerini gönder 

neler bitti ağla hadi, söz yaşlarını akıt 

neler gidecek yüreğinden paylaş hadi, duygularını dök

neler gelecek hayal et hadi, düşlerini kaldır düştüğü yerlerden...

belki gelir beklediğin, 

belki gider istemediğin

belki verir Tanrı dilemediğini

belki alır Tanrı sevdiğini

bilemeyiz doğruların yamuk hallerini

çözemeyiz en kolay problemleri

anlayamayız duyduklarımızı, gördüklerimizi

yazamayız her zaman söylenenleri

söyleyemeyiz asla söylenmemişleri

gidemeyiz geldiğimiz yere

kalamayız uzunca süre

tek bir bilet var elimizde 

tek bir yürek 

tek bir yaşam

tek kendimiz...

Hayallerimin ölçüsü

Dört parmağımı avucuma yatırıp, baş parmağımı üstüne kitliyorum
Kalbimin ölçüsü...
Göz kapaklarımı birbirine kitliyorum
O hayallerimin ölçüsü...
Ikisinde de senin olmama ihtimalin
O sabrımın ölçüsü...
Ikisinde de senin olma ihtimalin
O da kaderimin örgüsü...

❝sonbahar❞

içim nasıl kavruluyor bilemezsin
ateşin içine düşmüşüm gibi
ateşler içime düşmüş gibi...
böyle sınanmak yoktu aklımda
kaderimde de olmasaydı aslında
sonlar yeni başlangıçtı hani
yaprak dökümü gözlerimin rengini de götürdü
şimdi her saat, her gün, her mevsim bana sonbahar...

❝of❞

bir of çekmek lazım !
...ki tüm dağlar yıkılsın
yalanların başına taşlar yağsın.

❝beklemez bizi zaman ❞

gökyüzümü pembeye boya
giderken dokun manzarama
maviliklere kısa bir mola
yorgunluğu silip atalım hatta

güneş çıksın battığı yerden
dünya dönsün kaldığı yerden
rengini bul dengeni koru
böyle yazmayalım sonumuzu

gittin bari dönmeyi dene
sövdün bari bir özür dile
anılar var kaçıp gitse de
silmez asla zaman

sildin bari yeniden yazsana
söndün bari bir daha yansana
değmez mi tekrar tutuşmaya
beklemez bizi zaman

❝dene ❞

her gece yeni pijamalarımı giydim, yeni çarşaflar serdim belki sabaha gelirsin diye
uykularımı bebeklere verdim, geldiğinde sana sarılayım diye
özledim diye yazamadım fakat şarkıları uçurdum ipsiz, göklere
çok konuştum, çok düşündüm seni kulakların çınlasın, yüreğin sızlasın diye...
kırık sandalyemi atmadım, geldiğinde  kalbimle birlikte tamir edersin diye
ağlamadım hiç; ama çok yalan söyledim...
ellerimi cebime sokmadım ısınmasın da  ellerini unutmasınlar diye
sabah kahvaltım yok hala yalnızlığa alışmaya bile alışamadım.
gelme ama dene be !

❝bir paragraf ❞

bazı şeyleri kaybettikten sonra bir şeyleri kazanmanın anlamı hiç olmadı hayatımda
sözleri kusup, kırıldıktan sonra özür ile tamir olan bir kalp görmedim hiç
sözler olmasa da can alıcı, can yakıcı, deprem gibi yıkıcı tavırlar görmek en acısı
yüz yüze konuşup çözülmeyen, arap saçına dönmüş çok konu var bitik.
arkanı dönüp gitmek en temizi, yapılanabileceklerin en iyisi !
unutmak, unutmaya çalışmak daha az can yakar !
son olarak ta insanoğlu bu her şeye alışır !