❝bir paragraf ❞

bazı şeyleri kaybettikten sonra bir şeyleri kazanmanın anlamı hiç olmadı hayatımda
sözleri kusup, kırıldıktan sonra özür ile tamir olan bir kalp görmedim hiç
sözler olmasa da can alıcı, can yakıcı, deprem gibi yıkıcı tavırlar görmek en acısı
yüz yüze konuşup çözülmeyen, arap saçına dönmüş çok konu var bitik.
arkanı dönüp gitmek en temizi, yapılanabileceklerin en iyisi !
unutmak, unutmaya çalışmak daha az can yakar !
son olarak ta insanoğlu bu her şeye alışır !

❝sözleri bağlı kız❞

aradığım yeni kelimeler değil yalnızca eski tatlar
dostta, muhabbette, sokakta, gecede,
biraz da yazılanlarda...
alışılmışın dışında yaşamak değil aradığım
eski bir kanepe, belki bacağı kırık bir sandalye,
sıcak bir gülümseme, samimiyet...
ışıl ışıl odalar aradığım değil
mum aydınlığı yeter düşünceler düşmedikçe yerlere
deniz değil, göl değil, dere değil aradığım
bir tutam mavilik, belki de birkaç sevinç gözyaşı...
düşman değil, kindar değil görmek istediğim
bir bebek kokusunda, bir yağmur sonrası topraktır sevdiğim.

❝temizlemez gözyaşları ❞

ne kadar çabuk yoruluyoruz...
yalanlar ne kadar da kanatıyor yaraları
içiyor kanımızı adeta.
maviye hasret
yeşile haset içindeyiz...
batarken güneş dünyanın yüzü kızarıyor
bizi aydınlıktan mahrum ettiği için utanıyor belli ki
peki ya bizler ?
ademoğlu ?
insan ?
yapabildiğimiz kadar kötülük kar yanımıza zannediyor
çalabildiğimiz kadar yaşarız,
kırabildiğimiz kadar sahip olur,
durumların içinden çıkamadığımız kadar ölürüz zannediyoruz.

temizlemez gözyaşları her zaman ,
arıtmaz sevgiyi ,
tüketmez çirkinlikleri,
aksine sevindirir kötü hücreleri...
kaybolmasa güzellikler aslında
yalanlar yansa her günün sonunda
sözler uçmasa akıllara yapışsa
utanmayı unutmasa insanlar...

❝hem kuruyum hem de yaş❞

yazmadıklarım ne ki yandıklarımın yanında
hem kuruyum, hem de yaş...
gereksiz üzülmüşüm aslında.

❝imza❞

öğrenmeden, sormadan, çekip gidip, sonradan
nedamet içinde kıvranırken,
bilmeden, anlamadan, dönüp bile bakmadan,
yakınlar uzak oldu birdenbire...

zaten küçücük bir aşk vapurunda
tek kişilik bir bilet avucumda
kül gibi enkazım ardımda

bazen kısacık bir an karşımda
mutluluk sıçrayarak uyandığım bir rüya
gözyaşlarım imza bu aşkın altında...

❝değil mi ? ❞

hayatı öğrenmek, sevmeyi değilde sövmeyi öğrenmek gibi değil mi ? her kazıkta bir küfür, her küfürde bir yenilenme ( :
birine güvenmek öss den sonra en büyük sınav değil mi ? hayata yön veren dolambaçlar, hayat son veren aşklar.
yaşamak aslında her gün ölmek değil mi ? her gece uyumak başka bir dünya da aslında ayrıldıklarınla birkaç dakika geçirmek, ellerinden bir tomar paranın kayıp gitmesi, sevdiğinle birlikte olmak, ölmüş yakınlarından biriyle konuşmak, uçaklar da uçmak, denizlerin üstünde koşmak, ve bir dandik saatin çalmasıyla uyanmak işte...
ağlamak; her gözyaşı damlasıyla büyümek ya da kalbin nasır tutması değil mi aslında ? yanaklardan süzülen yaşlar bünye de cm olarak yer alır, ama santimlerce yara ama metrelerce sağlamlık.
büyümek her gün biraz daha küçülmek değil mi aslında ? her yaşın bir güzelliği var boş verin...
şarkılar söylemek 7 notayı eskitmek değil mi aslında ? serdar ortaç ? iki nota bi besteyim...
yazmak yazmak yazmak ?
hem küfretmek, hem sınav, hem yaşayıp hem ölmek, nasırları daha da sağlamlaştırmak, yazdığın şiirlere ağlamak bazen, yeniler yazdıkça büyümek ve büyüdükçe küçülmek, şarkı dinlemektir.

❝hiç vazgeçmedim seni sevmekten ❞

hiç vazgeçmedim seni sevmekten ve senden nefret etmekten
hiç bakmadım geriye, insan arkasına bakarak yürüyemezdi çünkü
soğumadım asla,
sorularımı yanıtla.
gelecektin madem neden dünüm oldun ?
gülecektin madem neden hüzne dönüştün... ?
ucuz otel odalarında kimlerle düşlerini bozdun ?
aşk diye sarıldığın kadınlardan kaç saat sonra kaçabildin ?
ya da komodinlerin üstlerine para bırakırken şerefini de oralarda mı unuttun...