❝öyle ki ❞

en güzel günüm şu karanlık gecem
en tatlı hecem, dünyadaki garip bilmecem
cevaplar çok,
sorular yok,
sorular az,
cevaplar tok.
ellerim açık hep göğe
bazen çıktığım göğün en yükseği
bazen kaçtığım yerin en dibi.
üstüme gazete örtseler ya da duvarları serpseler
sesim çıkmaz, soluğum almaz, ben onu alsam bile
öyle bıkmış hayat benden,
öyle sıkmışım onu kırık kalp hikayelerimle
öyle susmuşum ona en konuşmam gereken yerlerde
öyle gitmişim ki bazen en ihtiyacı olan saatlerde...
şimdi intikam vakti
şimdi ben celladını bekleyen suçlu gibi...

❝sustuklarım❞

ah şu sustuklarım var ya,
içimde yaralar açan hani,
gözümden kanlar akıtan hani...
hep beni korkutan,
gecelerimi daha da karartan,
sessizliğe kilitleyen,
gürültülerin ortasına atan,
yalnızlığın yalınlığında beni kaybeden...
atlasam belki bir yerden onlarda patlar gider zihnimden
kessem bileklerimi akan kanla gider belki ellerimden
yutsam bir kutu ilaç kopar gider belki dilimden
dualar etsem daha da unutur muyum acaba her şeyi en derinden.

❝düşler pembeleşsin❞

bir tutam gülmek, bir avuç sevgi, ,bir çimdik melodi
karışımı tutturan bir de sevgili ...
malzemeler tamamsa ,
başlayın artık...
yakın hayallerin altını
düşler pembeleşinceye kadar sevişin.

❝sıfırdan rüyalar ❞

tek bir yaşanmamış gün
sıfırdan rüyalar ihtiyacım olan
yok bir sevilmemiş duygum
rahatsız ruhum şu dünyada kalan
ellerim görse de çalmayı
duysa da kulaklarım
sessiz çığlıklarını
gözlerim hissetse okumayı
alın yazılarımızı
ah bir bilse...

❝yaşamak işte ❞

sorarlar hep nasıl çıkar senden şu şiirler, şarkılar diye, bilmem çıkar işte...
bazen çok aşktan, bazen yok aştan,bazende kulaktan dolma; arkadaştan...
kıymet vermek duygulara, engel olmadan... büyümek, büyütmek.
hiç nokta koymamak, virgüle bağımlı kalmak.
soğuk ellerle fakat sıcacık hislerle yazmak
bitmemecesine...
dolu dolu gözlerle bakmak, sevgiliye
seneler sonra bile aynı kalmak, yetenekliyse
tıkanıp kalsan da çözüm bulmak sorunlara,
sormak; her dakika sensiz ne yaşadığını
öğrenmek baştan tırnağa...
bıktırmak belki ama aratmak ekmek gibi, su gibi...
yaşamak işte, gelmişi geçmişi düşünmeden...

❝Özdemir Asaf❞

yüzyıllardır yazmıyor mu şairler, şair olmayanlar, yazarlar, yazar olmayanlar
yaşayanlar yazmıyorlar mı aşkı ?
arayanlar mıdır yoksa yazanlar ?
karalayanlarda olabilir
korkup içini kağıtlara döken.
soğuk ellerle yazılmış milyonlarca mektup
bi o kadar da şiir, demeç...
yazık değil mi ?
"ayrı yataklarda kimbilir kaç kişi birbirine sarılarak uyuyordur."
Özdemir Asaf ın da dediği gibi ...

❝intihar süsü❞

bomboş bir beyin, bomboş bakan gözler, tertemiz de bir sayfa
aklım süslü intihar süsleriyle
kalbim küsülü hiç olmamış sevgiliyle...
parçalandım hem de kaç kere lime lime
üstüme bir gazete örten bile olmadı.
üşüdüm yıllarca, yüreğimi yalnızlıkta üşütmüş olmalıyım
keçileri kaçırdığım gibi, sözcükleri de göçertmiş olmalıyım
yazık değil, acınası bir durum yok
kendimi uçurum kenarından kurtarmış olmalıyım...