Büyümedim

 Büyümedim

 

Çocukluğumun birer birer saçlarını koparıyorlar,

O korkulu rüyalarımdan uyandığımda nerdeydin?

Oyunlarda beni karanlıklarda bırakıyorlar

Işığımın kaybolduğu cümlelerin devriğinde mi?

Ses ver!

Ya da sesime gel.

Tıkırtın olsun evimde, terliklerin dursun köşede,

Yaz akşamları balkonu diye bir ülke var biliyorsun, sıcacık

Gel orada çay bardağına söyleyelim şarkıları

Gitmeler, vedalar bize büyük gelir

Kahve falı bakarız olmaz mı?

Üç vakte kadar olacak dileklerimizi söyleriz birbirimize

Bir kuş çıkar belki hayırlı haberler getiren.

*

Yalnızlığın kadife çantasında biriktirdim mektuplarımı

Dikenlerini kopardım canımı yakan sözlerinin,

Hala kanatıyor ellerimi,

Dün taptaze, gözyaşlarım ısrarcı

Kırmızı kalemle yazmadım mı ben hayatımın başlığını?

Eksik tamamlandı bazı şeyler,

Gençliğimin cenazesini kaldırıyorlar,

Ben hiç büyümedim ki…

Ayça Kömürcü’ 17 / Gemlik