bir beddua gibi adın, biri söylese, bir yerde geçse 

üstüme alınıyorum küfür gibi.

öyle nefret, öyle kin.!

 

sanki bilmediğim bir dünyada yaşıyorum
ya da vakit geçiriyorum...
bildiklerimi bile,
tanımıyorum bazen ,anlayamıyorum.
acımasızca vuruyorlar
artık eskisi gibi bile değiller
yüzüme yüzüme çarptırıyolar sahtekarlıklarını.
giydikleri yalanlar o kadar üstlerine cuk diye oturuyor ki
kendileri bile inanıyorlar.
yazık!
insanlıkla  birlikte herşey ölmüş
ölmüş de güleni çok.

hayat cepte huzur bırakmaz çoğu zaman
zuladan harcarsın, hep çabalarsın
gözün yolda yaşlanırsın umursamadan...

bir gün ayrı kalsan
bin yıl özlersin...

dön geç olmadan, güz olmadan dön
dön gönüldeki bahar kış olmadan.

dön geç olmadan, güç olmadan dön.
dön,içimdeki çocuk yorulmadan ...

gitmen mühim değil.
ben çok giden gördüm,
çok dönen yaşadım.
bir göz yaşı döken
bin söz yazı çizen...
bu sırada;
hiç durmadı hayat
hiç yavaşlamadı.
hiç acımadı.

seni ezdi geçti gönül çoktan da
kendime varamadım bir türlü
kayboldum yollarda
şarkılar söyledim,
ağladım gülerken
güldüm ağlarken  de
yaşadım işte...
hamdım, piştim, yandım
hem de ne yanmak .!

yaşamaya üşendiğimden her gece ölüme yatıyorum
ölecek kadar cesaretli değilim ama sensiz gözlerimi açamıyorum ...
çalmadığım mutluluk kalmadı senin için
kırmadığım kalp...
tek kelimene razıyım
yalvartma !
zaten çaresizliğin kızıyım.
yolunda giden bir şeyler olsun hayatımda
demlensin sevgimiz denizin koynunda
ellemiyorum korkma
sana aç kalmadıkça...
susuzluğun ortasındayım hazanda
nasıl beddua bu nasıl bir ah ?
gitmek geçmedi bir gün aklımdan
sen gitmeni değil de kaçmanı hediye ettin bana...

 gözlerin  :
derin, altında kayıp şehirlerin olduğu ,
savaşların çıktığı, düğünlerin yapıldığı.
bebeklerin doğduğu,
aşıkların öldüğü.
her gece başka öyküler anlatan bir çift göz !