bugüne kadar ağzıma gelenleri  kussaydım, kaç köyden kovulduğumu feriştahı gelse bulamazdı...

kaybolma hayatta! gözünü açık tut ,gönlünü kapasanda
arkana baktıkça düşersin
düştükçe kanar yüreğin
can çekişir saatler yanında ...

tüm yaşam haklarımdan cayıyorum,
es geçiyorum nefes almayı da...
gözlerimden akıyor anılar,
her gece bıkmıyorum hiç ölüme yatmayı da ...
silinmez geçmiş , yazılmaz gelecek
her gelen yeni gün cebimizde neler biriktirecek
delinecek kulaklar hayatın sessizliğiyle,
kan ağlayacak şarkılar notaların kimsesizliğiyle...
elinden gelen ne varsa bugün için
hiç utanma(onlardan) , hiç unutma (onları) , hiç bırakma peşini hayellerin
kaçsa da kovala, kovalarsa ne ala YAKALAN!
tıpkı bastırmış yağmura yakalanmış gibi...
anlamlarına bakma cümlelerin
yalnızca iskelet oluştur onlara, dik tut, can ver ...!
bir yerlere yaz.
yazmış olmak için...
bir yerlerde yaşıyoruz nasılsa
yaşamış olmak için...!

hayatta herşey olur , hayatta herşey biter,
can dediğin canan dediğin kör kuyulara iter.
kıyısından geçerken ömrün, gül gibiydim ateş gibi söndüm
yangının içinde buz tuttu gönlüm
yar dediğin yaren dediğin
iter ortasına üç günlük ömrün...

yaşamın en kıyısından geldik içine...
herşeye baştan başlamak,
baktıklarını görebilmek,
gördüklerini tanımak,
tanıdıklarını anlamak şimdiki görevimiz...

şarkımdaki son nota adını fısıldıyor kulağıma

hangi ara bu kadar kopmuşuz...
hiç acımadan birbirimizi unutmuşuz.