kişilerin birbirlerine yaptığı kötülükler, insanlığın aptallığından başka hiçbir şey değildir... !
/caaykö/

19 EKİM 2011 ÇARŞAMBA
uyanıyorum, 24 canın ölüm haberini alıyorum. susulmuyor.çığlıklar insanın içinde büyüyor da büyüyor.
bu nasıl vahşettir. insanlıktan nasıl nasip almamaktır,nasıl bir aptallıktır.kızıyorum hep.
dostluktan kardeşlikten bahsediliyor seçim zamanlarında...hani ? nerede ? hangi kardeşlik?
kiminin babası, kiminin abisi,kiminin sevgilisi,kiminin arkadaşı...hepimizin askeri ama...
biz Türk üz arkadaş.ayaklanmalıyız. iki kişiden ötekileri olarak ayaklanmalıyız.
yattığınız yer nurlansın, mekanınız cennet olsun Mehmetçikler.Peygamber efendimize komşu olacağınızı düşünmek
rahatlatıyor yalnızca içimizi....

iyi insan olmak için daha çok kötülük yapmak gerekir
eskiden bu cümle benim için soruydu
şimdi ise bir felsefe...
/caaykö/

duyduklarım yetiyor...
hayatı soğutuyorum kendimden...
her gece gidiyorum rüyalarıma ben
hep ölüyorum...
bilmeden gülüyorum,bilir gibi yapıyorum...
yaşamak işte...
ne anlam yüklersen o...
kim anlam katarsa o...
/caaykö/

acıyorum; seni sevdiğim için kendime,
adıyorum; yazdıklarımı, okuduklarımı, sevenlere,
çalıyorum; hiç çalmadığım şarkıları, en acıklılarını,
okuyorum; hiç sevmediğim şairleri yazarları,
deniyorum; bizi ayıranları anlamayı,bizi bizden çalanları yargılamamayı,
görüyorum; senle göremediğim tüm güzel şeyleri,
gömüyorum; tüm anıları, tüm geçmişimizi,
gidiyorum; hergün senden gidiyorum,
hergün gittiğim yerden yine sana gidiyorum....
/caaykö/
22:11 13.07.2011

hadi kurtar yalanlarını attığın denizlerden, pembe bile olsalar yaptıkları kötülüklerden arındır kendini kolaysa...
ihanetinin hikayesini hazırla. yalanlarının düştüğü denizlerde  de yılan sen miydin yoksa?

21:59 13.07.2011/caaykö/

yalnızsa eğer hayatta,
her gece ölür insan...
yanıbaşında umutsuzluk varsa,
intiharlara konu olur insan...
yalansa baştan sona tüm anıları,
yeni birini sevmeye korkar insan...
sevgi çoktan vurup kapıyı gitmişse,
ağlamalara doyamaz hiç insan...
evinin ışıkları hep sönükse,
kalabalıkları en büyük yalnızlık görür insan...
akşam sofrasında bir tabak varsa,
aç kalmayı, iki güzel muhabbete değişir insan...
konuşmaktan çok yazmayı severse,
yazılmayı en çok hakedendir insan...
/caaykö/