hangi ara bu kadar kopmuşuz...
hiç acımadan birbirimizi unutmuşuz.

sancısı büyük oluyor sevmenin
sanki karşılıksız gibi yaşamışım her şeyi.
tek başıma gibi...
yıldızlar sarı renklerini yüzüme çalarken
kalbimin kırmızısı ayaklar altında kaldı.
tüm harflerim cezalı şimdi,
kelimeler hazır bekliyor sanki.
zaman duracak onlar için
asla çıkmayacaklar yazıldıkları yerlerden,
söylenmeyecekler...
nefretim yazacak şarkılarını artık
o çalacak uğursuz ıslıklarını her gece,
teki kaybolmuş bir yürek ters çevrilmiş yerde
çekip gitmiş öteki tekini hep bekleyecek...

kanlı ellerim şimdi şiirlerime gizlendi
kalemim hep seni yazmaktan tükendi
dilimde kayboldu şarkılarım...
kuru öksürük gibi takıldı boğazıma aşkın
kaldırımlarda basmadığım her çizgide adın,
başım eğik bu yüzden...
her köşe başında gözlerin,
her taşın altında sözlerin,
her yolun sonunda gidişlerin,
tüm yolların sonunda da
yoluna ölüşlerim var...

Deli gibi koşuyorum rüyalarımda bazen
Uzun uzun anlattığımı hatırlıyorum...
Karanlıkları çalmış ellerim gökyüzünden,
Giderken sana gündüzleri bırakıyorum.
Yıldızlar akıyor kalbime o çalınmış karanlıklarda
Ruhum daralır yalnızlıklarda bu yüzden,
İçim kalabalıktır.
Soğuk ellerimin aradığı senin sıcaklığındır...

zaman ölmüyor mu her gün ellerimiz de ?
saatler can çekişmiyor mu sence ?
her gece aşklar üşümüyor mu yalan sevişmelerde ?
en ayıp sözler yer almıyor mu şiirlerde ?

güneşin her akşam üstü ölümüne şahit oluyoruz.
her sabah bıkmadan doğuşuna hayran ,
her yağmur damlasına aşık oluyoruz .
bıraktığı toprak kokusuna doyamıyoruz.
kirli bedenlerimizi temizleyen toprağa bırakıyoruz...

silmiyorum beğenmediğim sözcükleri
karalıyorum...
her birinden ders alıp , daha az harcıyor,
yanlışların sonunu daha çok görüyorum...

mum gibiyiz hepimiz.
aydınlatmak için eriyoruz.
bıraktıklarımız birikmeli zamanla,
karışmamalı asla...
gözyaşlarımız ateşe değmemeli ki ,
sönmeyelim...

olsa da yaşıyorum olmasa da...
gitme gibi bir lüksüm yok benim senin gibi.
alırım mendilimi,defterimi, kalemimi anlatırım
sabahlara kadar...
şehrin en güzel yerindeyim belki, senin olmadığın yerde
harfleri saldım gittiler
kelimeler el sallıyorlar çoktan...
sen ise bu yalnızlığımda gittin hiç yoktan...