zaman ölmüyor mu her gün ellerimiz de ?
saatler can çekişmiyor mu sence ?
her gece aşklar üşümüyor mu yalan sevişmelerde ?
en ayıp sözler yer almıyor mu şiirlerde ?

güneşin her akşam üstü ölümüne şahit oluyoruz.
her sabah bıkmadan doğuşuna hayran ,
her yağmur damlasına aşık oluyoruz .
bıraktığı toprak kokusuna doyamıyoruz.
kirli bedenlerimizi temizleyen toprağa bırakıyoruz...

silmiyorum beğenmediğim sözcükleri
karalıyorum...
her birinden ders alıp , daha az harcıyor,
yanlışların sonunu daha çok görüyorum...

mum gibiyiz hepimiz.
aydınlatmak için eriyoruz.
bıraktıklarımız birikmeli zamanla,
karışmamalı asla...
gözyaşlarımız ateşe değmemeli ki ,
sönmeyelim...

olsa da yaşıyorum olmasa da...
gitme gibi bir lüksüm yok benim senin gibi.
alırım mendilimi,defterimi, kalemimi anlatırım
sabahlara kadar...
şehrin en güzel yerindeyim belki, senin olmadığın yerde
harfleri saldım gittiler
kelimeler el sallıyorlar çoktan...
sen ise bu yalnızlığımda gittin hiç yoktan...

makyajımı temizledim gözyaşlarımla
geceden kalma ruhum huzurlu şimdi...

aradığım her kelimenin sonunda, korkarak baktığım yolların başında
ellerimin soğuğunda,gözlerimin ıslaklığındasın...
bilmediğim soruların içinde, çekindiğim cevapların ortasında
yüreğinin soğuğunda, ayaklarının gidişindeyim...

yeni yaşamlar katılmak için direniyor aramıza...kabullenmek en büyük vazifemiz.
ilk bakışları nazarı yıkmak için aslında...
ilk elinize yapışması en büyük savaşı belki de...
güneşi o gün için yalnızca onun görmesi en büyük hakkı
ışığının enerjisi salt onun için olmalı...
yazılanlar, söylenenler tüm güzellikler onda anlam bulmalı...
en içten hoşgeldin i hakeden Elif başlangıcında bir hayat yaşamalı...

en küçük şey bile kişinin hayatını değiştirmeye yetiyor.sakinlik, dinginlik sanki yaşam tarzı olabiliyor.ölümün bu kadar yaklaşacağını görmek kendinize ya da etrafınızdakilere,yaşanan kötü şeyleri tek kalemde silebiliyor."değerini bilmek" kelimeleri benim için daha bi anlamlandı artık.
herşey yolunda gitmeyebilir ama ben sevdiklerimin yanımda olmasının değerini biliyorum.
evimin manzarası güzel değil ama içindeki somut ve soyut sıcaklığın değerini biliyorum.
akustik gitarım olmayabilir ama klasik gitarımın bana yazdırdığı şarkıların değerini biliyorum.
belki polyannacılık ama hayat böle fısıldıyor her insanın kulağına...duyabilenlerdenim çok şükür.