yalnızsa eğer hayatta,
her gece ölür insan...
yanıbaşında umutsuzluk varsa,
intiharlara konu olur insan...
yalansa baştan sona tüm anıları,
yeni birini sevmeye korkar insan...
sevgi çoktan vurup kapıyı gitmişse,
ağlamalara doyamaz hiç insan...
evinin ışıkları hep sönükse,
kalabalıkları en büyük yalnızlık görür insan...
akşam sofrasında bir tabak varsa,
aç kalmayı, iki güzel muhabbete değişir insan...
konuşmaktan çok yazmayı severse,
yazılmayı en çok hakedendir insan...
/caaykö/

yağmurlara aşığım ben,ardından yağan...
hani bardaktan boşanırcasına...
o mis gibi toprak kokusuna...
ağaçların yeşilliğinin ortaya çıkmasına aşığım...
denizin üstünde çıkan halkalara...
nisan'da yağanın saçı uzatır inancına...
en çokta seni bana unutturuşuna aşığım...
/caaykö/

sürekli yazsam ne fayda, birkaç damla gözyaşı yetiyor artıyorda...

yaşamak işte iyi kötü yaptığım en anlamlı fiil...

arayışlarım, bulamayışlarım, hayal kırıklarım çeyiz sandığım da

dura dura sararmış umutlarımın uçları...

geri kalanı yokluklardan artan tek artı bana...

12:21/caaykö/

Öyle bir yalan dünya ki....

Gülmek

sevinmek fiili sözlüğüme girdi yeniden...

gülmek...

birkaç nota daha ekledim şarkılarıma,

kelimelerim şenlendi, harfler kendilerini  kaybetti...
/caaykö/



düşlerim vardı eskiden...

ucu kırık ta olsa düşlerim vardı eskiden
acıdı dizlerim düştüğümde, ama ezmedim onları hiç büyürken...
gözüm gibi baktım hepsine, pembe kokulu silgim gibi...
annem kızardı bir yerde unutursam ya da kaybedersem...
bilmezdim yalanları rengi pembe olanlarını bile
Allah baba çarpardı dilimin ucuna dahi gelse
şimdi hasretim doğru kalabilen cümlelere...
kırık yüreğim düş macunuyla yapışık,
saatlerle de aram bozuk kızgınım hızla ilerlemelerine...
14:46/28/04/2011/caaykö/

İki cümleyle bir ölümün toplamıdır hayat

iki cümleyle, bir ölümün toplamıdır hayat.

farketmese bile insan kırılır ,

bir avuç harf topluluğuna.

yarayı açar içeride,

ama kabuk bağlar,ama kanar...

her türlü canından canı çalar...

20/04/2011/01:12/çarşamba/caaykö/